Kościół Mariacki wnętrze i wysokość wież - liczby i ciekawostki

Opracowanie: · aktualizacja

W tym tekście

Kościół Mariacki w liczbach: tabela najważniejszych danych

Kościół Mariacki w Krakowie ma dwie wieże różnej wysokości. Wyższa hejnalica mierzy około 81 m, niższa wieża dzwonna około 69 m. Najważniejsze dzieła we wnętrzu bazyliki przy Rynku Głównym to ołtarz Wita Stwosza z lat 1477-1489, mający po otwarciu około 13 x 11 m, polichromie według projektu Jana Matejki z lat 1889-1891 oraz witraże prezbiterium z końca XIV w.

Na co dzień jeżdżę po drewnianych kościołach ziemi chełmińskiej, gdzie wieżyczka na sygnaturkę ledwie wystaje ponad gontowy dach. Kraków działa na mnie przez kontrast. Zanim zacznę opowiadać, zebrałam w jednej tabeli liczby, o które czytelnicy pytają najczęściej. Wartości są zaokrąglone, bo różne opracowania podają je nieco inaczej.

Element Wartość (przybliżona) Uwagi
Wieża hejnalica (północna) ok. 81 m dawna strażnica miejska, z niej grany jest hejnał
Wieża dzwonna (południowa) ok. 69 m mieści dzwony kościelne, w tym Półzygmunta
Ołtarz Wita Stwosza ok. 13 m wysokości, ok. 11 m szerokości wymiary po otwarciu skrzydeł
Czas powstania ołtarza 1477-1489 daty pewne, potwierdzone przez źródła
Figury w szafie ołtarza do ok. 2,7 m drewno lipowe
Polichromie wnętrza 1889-1891 projekt Jana Matejki
Schody na hejnalicę ok. 239 stopni w źródłach liczba się różni

Dane zestawiłam w październiku 2026 r. na podstawie oficjalnej strony bazyliki (mariacki.com) i opracowań zabytku.

Ile metrów ma kościół Mariacki?

Najwyższym punktem kościoła Mariackiego jest hełm hejnalicy, wznoszący się na około 81 m. Wieża dzwonna jest o mniej więcej 12 m niższa. Część publikacji podaje dla hejnalicy 82 m, ponieważ autorzy liczą od innego poziomu terenu albo uwzględniają zwieńczenie hełmu. W praktyce obie wartości odnoszą się do tej samej wieży.

Które dane źródła podają różnie?

Przy zbieraniu liczb trzeba odróżnić daty z dokumentów od pomiarów, które przepisuje się z książki do książki. Oto podział, którego się trzymam:

  • Daty powstania ołtarza (1477-1489) zgadzają się we wszystkich poważnych źródłach.
  • Lata polichromii (1889-1891) i nazwisko Jana Matejki jako projektanta również nie budzą sporów.
  • Wysokości wież wahają się w granicach jednego, dwóch metrów, zależnie od sposobu pomiaru.
  • Liczba stopni na hejnalicę bywa podawana różnie, bo część autorów liczy także stopnie drabin i podestów.
  • Wymiary ołtarza zawsze dotyczą stanu po otwarciu skrzydeł, ponieważ po zamknięciu szafa jest o połowę węższa.

Jaki jest opis Bazyliki Mariackiej w Krakowie?

Bazylika Mariacka w Krakowie to gotycki kościół z cegły stojący przy północno-wschodnim narożniku Rynku Głównego. Ma trzynawowy korpus bazylikowy, wydłużone prezbiterium i rząd kaplic bocznych. Jako część Historycznego Centrum Krakowa znajduje się od 1978 r. na liście światowego dziedzictwa UNESCO, a od 1994 r. wchodzi w skład Pomnika Historii (źródła: UNESCO World Heritage Centre; Narodowy Instytut Dziedzictwa).

Pełna nazwa i status bazyliki

Oficjalna nazwa świątyni brzmi: Bazylika Archiprezbiterialna Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Kościół należy do Archidiecezji Krakowskiej i ma godność bazyliki mniejszej. Słowo „archiprezbiterialna" oznacza, że jej proboszcz nosi tytuł archiprezbitra. To dawny przywilej najważniejszej parafii miejskiej. Szerzej o samej świątyni i jej historii piszę w tekście kościół Mariacki w Krakowie i ołtarz Wita Stwosza.

Jak wygląda bryła i układ wnętrza?

Bryła kościoła składa się z kilku części o wyraźnie różnym charakterze:

  • Fasada zachodnia z dwiema wieżami i kruchtą zwraca się w stronę placu Mariackiego.
  • Korpus trzynawowy ma nawę główną wyższą od bocznych, dzięki czemu światło wpada przez okna nad dachami naw bocznych.
  • Długie prezbiterium kończy się ołtarzem Wita Stwosza i zachowało średniowieczne witraże.
  • Kaplice boczne powstały jako fundacje mieszczańskich rodów i bractw.
  • Ceglane mury z kamiennymi detalami są typowe dla gotyku ceglanego Europy Środkowej.

Osobom, które interesuje sama architektura, polecam tekst o tym, jak powstał styl kościoła Mariackiego: gotyk ceglany, i jak zmieniały go późniejsze przebudowy.

Po co w świątyni sztuka?

Nauczanie Kościoła wyjaśnia, dlaczego wnętrza takie jak Mariacki są tak bogate. Sobór Watykański II w konstytucji o liturgii zalicza sztukę sakralną do najszlachetniejszych przejawów ludzkiego geniuszu.

„Do najszlachetniejszych przejawów działalności ludzkiego geniuszu słusznie zalicza się sztuki piękne, zwłaszcza zaś sztukę religijną i jej szczytowe osiągnięcie, czyli sztukę sakralną." - Sobór Watykański II, Konstytucja o liturgii świętej Sacrosanctum Concilium, nr 122, 1963

Katechizm Kościoła Katolickiego (KKK 2502-2503) dodaje, że prawdziwa sztuka sakralna prowadzi człowieka do modlitwy i adoracji. Biskupom powierza też troskę o nią. Ołtarz Stwosza był więc przede wszystkim miejscem sprawowania Mszy, a dopiero potem atrakcją turystyczną.

Ile mają wieże kościoła Mariackiego?

Wieże kościoła Mariackiego mają około 81 m (hejnalica) i około 69 m (wieża dzwonna). Wyższa wieża przez wieki należała do miasta i służyła jako strażnica przeciwpożarowa, dlatego to z niej grany jest hejnał. Niższa była wieżą kościelną i do dziś mieści dzwony. Różnicę wysokości tłumaczy funkcja obu wież, a nie legenda o dwóch braciach.

Wieża hejnalica i wieża dzwonna: dlaczego są różne

Obie wieże pełniły inne funkcje, więc budowano je według innych potrzeb. Najważniejsze różnice wyglądają tak:

  • Właściciel: hejnalica była wieżą miejską, a wieża dzwonna należała do kościoła.
  • Funkcja: na hejnalicy czuwał strażnik wypatrujący pożarów i wrogów, na wieży dzwonnej wisiały dzwony wzywające na nabożeństwa.
  • Zwieńczenie: hejnalicę wieńczy późnogotycki hełm z XV w. z wieżyczkami narożnymi, a wieżę dzwonną niższy, renesansowy hełm.
  • Wysokość: około 81 m wobec około 69 m.
  • Dzwony: w wieży dzwonnej wisi m.in. Półzygmunt, jeden z najstarszych dużych dzwonów Krakowa.

Legenda o dwóch braciach budowniczych

To opowieść ludowa, nie fakt historyczny. Według legendy każdą wieżę budował inny brat. Starszy, zazdrosny o wyższą wieżę młodszego, zabił go nożem, a potem z wyrzutów sumienia rzucił się z wieży. Nóż, który według przewodników wisi w przejściu Sukiennic, jest częścią tej tradycji. Historycy wyjaśniają różnicę wysokości prościej: miasto i parafia budowały każda swoją wieżę.

Czym różni się wieża Mariacka od wieżyczki na sygnaturkę?

Różni je przede wszystkim skala, bo funkcja jest podobna. W drewnianych kościołach Pomorza rolę wieży dzwonnej pełni często mała wieżyczka na dachu, w której wisi sygnaturka, czyli niewielki dzwonek. Dzwoni się nim na początek Mszy i na Podniesienie. W Świętem taką czworoboczną wieżyczkę z namiotowym, gontowym daszkiem widać nad dwukalenicowym dachem kościoła (Wikipedia, hasło o kościele św. Barbary). Przyjeżdżając tam po Krakowie, zawsze widzę tę samą ideę wezwania na modlitwę, tyle że wyrażoną w drewnie i w zupełnie innej skali.

Ile schodów prowadzi na wieżę Mariacką?

Na hejnalicę prowadzi najczęściej podawana liczba około 239 stopni. Opracowania różnią się tu o kilka stopni, bo trasa składa się z kamiennych schodów, drewnianych biegów i podestów. Wejście na wieżę jest sezonowe i biletowane, dlatego aktualne terminy, ceny i limity osób trzeba sprawdzić na oficjalnej stronie bazyliki (mariacki.com) przed wizytą.

Czy można wejść na wieżę Mariacką?

Tak, na hejnalicę można wejść w sezonie turystycznym, w małych grupach i z biletem. Trasa nie prowadzi do pomieszczenia, z którego gra hejnalista, tylko na poziom z widokiem na Rynek. Szczegóły zasad, w tym ograniczenia wiekowe, podaje bazylika. Komplet informacji praktycznych zebrałam w tekście zwiedzanie kościoła Mariackiego: godziny i hejnał.

Jak przygotować się do wejścia na hejnalicę?

Wejście wymaga trochę planowania. Oto kolejność, którą sprawdza się w praktyce:

  1. Sprawdź na oficjalnej stronie bazyliki, czy wieża jest w danym miesiącu otwarta.
  2. Kup bilet z wyprzedzeniem, bo grupy wchodzą o wyznaczonych porach i w ograniczonej liczbie.
  3. Zaplanuj zapas czasu na kolejkę, zwłaszcza w weekendy i wakacje.
  4. Załóż wygodne buty, bo schody są wąskie, strome i miejscami drewniane.
  5. Oceń swoją kondycję: trasa nie jest dostępna dla osób poruszających się na wózku ani dla osób z poważnymi ograniczeniami ruchowymi.
  6. Duży plecak zostaw w hotelu, bo w wąskich przejściach tylko przeszkadza.

Gdzie grany jest hejnał mariacki?

Hejnał mariacki grany jest co godzinę, przez całą dobę, z wyższej wieży kościoła Mariackiego, czyli hejnalicy. Trębacz gra go kolejno na cztery strony świata, z czterech okien wieży. Hejnalistami są strażacy Państwowej Straży Pożarnej w Krakowie, a hejnał południowy transmituje Polskie Radio. Melodia za każdym razem urywa się w połowie frazy.

Dlaczego hejnał urywa się w połowie?

Hejnał urywa się, bo tak nakazuje tradycja wiązana z legendą o najeździe tatarskim. Według podania strażnik na wieży zauważył zbliżających się Tatarów i zaczął grać na alarm, ale strzała przeszyła mu gardło. Urwany dźwięk upamiętnia jego śmierć. To opowieść, a nie potwierdzone wydarzenie, choć sama melodia należy do najstarszych krakowskich zwyczajów.

Kto gra hejnał i od kiedy słychać go w radiu?

Hejnał grają strażacy z krakowskiej Państwowej Straży Pożarnej, pełniący dyżury na wieży na zmiany. To naturalna kontynuacja dawnej funkcji hejnalicy jako strażnicy przeciwpożarowej. Z tym zwyczajem łączy się kilka faktów:

  • Hejnał rozbrzmiewa 24 razy na dobę, a w każdej godzinie trębacz gra go czterokrotnie.
  • Hejnał z godziny 12:00 nadaje Polskie Radio, dzięki czemu słyszy go cała Polska.
  • Trębacz gra w kolejnych oknach, aby melodia dotarła do każdej części miasta.
  • Melodię zapisano w nutach, a hejnaliści uczą się jej z ciągłości przekazu na wieży.

Kościół Mariacki w środku: co zobaczyć po kolei

Kościół Mariacki w środku najlepiej oglądać, idąc od wejścia ku prezbiterium. W nawie warto zatrzymać się przy kamiennym krucyfiksie Wita Stwosza, potem podejść pod ołtarz główny z lat 1477-1489, obejrzeć polichromie według projektu Jana Matejki z lat 1889-1891 i średniowieczne witraże prezbiterium z końca XIV w. Na koniec zostają kaplice boczne.

Proponuję taką kolejność zwiedzania:

  1. Wejście i nawa główna: najpierw podnieś wzrok na sklepienie, gwiaździste niebo na granatowym tle.
  2. Nawa południowa: kamienny krucyfiks Wita Stwosza.
  3. Prezbiterium: ołtarz Wita Stwosza, najlepiej przy otwartych skrzydłach.
  4. Okna prezbiterium: średniowieczne witraże, najpiękniejsze w słoneczny dzień.
  5. Ściany i filary: polichromie projektu Matejki z udziałem Wyspiańskiego i Mehoffera.
  6. Kaplice boczne: ołtarze fundacji mieszczańskich i bractw.

Część wnętrza jest zarezerwowana dla modlących się. W czasie Mszy i adoracji zwiedzanie zatrzymuje się, a zdjęcia czy rozmowy przeszkadzają innym. Zasady dla turystów i porę otwierania ołtarza podaje oficjalna strona bazyliki.

Ołtarz Wita Stwosza w liczbach

Ołtarz Wita Stwosza to późnogotycki pentaptyk szafowy, wykonany w latach 1477-1489 przez rzeźbiarza z Norymbergi i jego warsztat. Po otwarciu ma około 13 m wysokości i 11 m szerokości. Należy do największych gotyckich ołtarzy w Europie. Najważniejsze dane:

  • Scena centralna przedstawia Zaśnięcie Najświętszej Maryi Panny wśród apostołów, a nad nią umieszczono Wniebowzięcie.
  • Figury w szafie, wyrzeźbione z drewna lipowego, mają do około 2,7 m wysokości.
  • Konstrukcję szafy wykonano z dębu, a tło z modrzewia.
  • Skrzydła wewnętrzne pokazują po otwarciu sceny z życia Maryi, a po zamknięciu widać na skrzydłach 12 płaskorzeźbionych kwater.
  • W zwieńczeniu znajduje się Koronacja Maryi, a obok niej św. Stanisław i św. Wojciech, patroni Polski.
  • Predellę zdobi Drzewo Jessego, czyli rodowód Chrystusa.

Przy tym ołtarzu szczególnie uważam na jedno sformułowanie. Ołtarza nie wyrzeźbił w całości sam Stwosz. Pracował z warsztatem, a mistrz projektował całość i wykonywał najważniejsze partie.

Polichromie Matejki, Wyspiańskiego i Mehoffera

Polichromie wnętrza powstały w latach 1889-1891 według projektu Jana Matejki. Przy ich realizacji pracowali dwaj jego uczniowie, młodzi wówczas Stanisław Wyspiański i Józef Mehoffer. Obaj zostali później mistrzami Młodej Polski i witrażystami. Dekoracja łączy motywy roślinne, heraldyczne i figuralne, a jej ciepła tonacja z dominacją złota i granatu przypomina średniowieczne malarstwo ścienne.

Średniowieczne witraże prezbiterium

Witraże prezbiterium pochodzą z końca XIV w. i należą do najcenniejszych zespołów gotyckiego szkła w Polsce. Kwatery układają się w cykle, które przedstawiają m.in. sceny z Księgi Rodzaju i z życia Chrystusa oraz Maryi. Ze względu na odległość szczegóły najlepiej oglądać przez lornetkę. Popołudniowe światło dobrze wydobywa barwy szkła.

Krucyfiks kamienny Wita Stwosza

Kamienny krucyfiks Wita Stwosza stoi w nawie południowej i powstał pod koniec XV w. Wyrzeźbiono go z piaskowca. Zwiedzający często go pomijają, bo kierują się prosto do ołtarza. Szkoda, bo właśnie przy nim widać, jak Stwosz oddawał napięcie mięśni i ból ciała w twardym materiale, nie tylko w miękkiej lipie.

Jak piszemy: kościół Mariacki czy Kościół Mariacki?

Poprawna forma to kościół Mariacki. Wyraz „kościół" piszemy małą literą, bo jest nazwą rodzajową budowli. Przymiotnik „Mariacki" piszemy wielką literą, bo tworzy nazwę własną konkretnego obiektu. Zasadę tę potwierdza Wielki słownik ortograficzny PWN. Wielką literą „Kościół" zapisujemy tylko wtedy, gdy chodzi o wspólnotę wiernych albo instytucję.

Kiedy Kościół piszemy wielką literą?

Wielką literą piszemy „Kościół" wtedy, gdy oznacza wspólnotę wierzących lub instytucję, na przykład w zdaniu „nauczanie Kościoła o sztuce sakralnej". Gdy mowa o budynku, używamy małej litery: „kościół w Świętem", „kościół św. Barbary". Rozróżnienie zależy więc od znaczenia, a nie od rangi świątyni.

Jakie formy są poprawne?

Zgodnie z zasadami ortografii poprawne są następujące zapisy:

  • „kościół Mariacki" to forma potoczna, z małą literą w pierwszym członie.
  • „bazylika Mariacka" jest poprawna w tekście ciągłym, analogicznie do „kościół Mariacki".
  • „Bazylika Mariacka" wielkimi literami funkcjonuje jako nazwa oficjalna, na przykład w tytułach i szyldach.
  • „Bazylika Wniebowzięcia NMP" to forma pełnej nazwy, gdzie skrót NMP zapisujemy wielkimi literami.
  • „Kościół Mariacki" wielką literą na początku zdania jest oczywiście poprawny, bo decyduje o tym pozycja wyrazu.

Kraków i drewniany kościół w Świętem: dwie skale sztuki sakralnej

Krakowski kościół Mariacki i drewniany kościół św. Barbary w Świętem dzieli prawie 250 lat i ogromna różnica skali. Pierwszy to ceglana bazylika z ołtarzem szafowym z XV w. Drugi to zrębowa świątynia z 1723 r. z barokowym ołtarzem głównym z około 1730 r. i ołtarzami bocznymi z 1753 r. (dane z hasła Wikipedii o kościele w Świętem). Łączy je myśl, że ołtarz jest katechezą w obrazach.

Co łączy wielkie świątynie gotyckie i wiejskie kościoły drewniane?

Łączy je to, że ołtarze opowiadają wiernym historię zbawienia i świętych, nawet tym, którzy nie umieją czytać. Szczegółów jest więcej, niż się spodziewałam przy pierwszym porównaniu:

  • W zwieńczeniu ołtarza Stwosza stoją św. Stanisław i św. Wojciech, a w ołtarzu głównym w Świętem figury tych samych świętych flankują obraz św. Barbary.
  • Ołtarz Stwosza poświęcono Maryi, a w Świętem jeden z ołtarzy bocznych przedstawia Matkę Bożą z Góry Karmel wręczającą szkaplerz św. Szymonowi Stockowi.
  • Oba wnętrza pokazują herby fundatorów: w Krakowie mieszczan, w Świętem bp. Stanisława Leskiego na kartuszach ołtarzy bocznych.
  • W Krakowie głos z wieży niesie hejnał, w Świętem wieżyczka na sygnaturkę.
  • Oba kościoły są zabytkami: Mariacki jako część obiektu UNESCO, kościół w Świętem od 1961 r. w rejestrze zabytków pod numerem A/413.

Więcej o wiejskiej świątyni z ziemi chełmińskiej piszę w tekście kościół św. Barbary w Świętem: drewniana świątynia z 1723 r. Pomorski gotyk ceglany, bliższy Krakowowi, można z kolei zobaczyć w Pelplinie. Tamtejszy kościół pocysterski opisuję przy okazji tekstu diecezja pelplińska i jej katedra.

Czym różni się ołtarz Stwosza od ołtarza głównego w Świętem?

Różnią się materiałem, stylem, wielkością i sposobem opowiadania. Zestawienie pomaga zobaczyć, że wiejski kościół nie jest „mniejszym Krakowem", tylko innym językiem tej samej wiary:

Cecha Kościół Mariacki, Kraków Kościół św. Barbary, Święte
Materiał budowli cegła, gotyk ceglany drewno, konstrukcja zrębowa, dach kryty gontem
Datowanie główne fazy XIV-XV w. 1723, fundacja Wacława Kozłowskiego
Ołtarz główny szafowy, 1477-1489, Wit Stwosz z warsztatem barokowy, ok. 1730, z elementami z pocz. XVII w.
Temat ołtarza Zaśnięcie i Wniebowzięcie NMP obraz św. Barbary, w zwieńczeniu Oko Opatrzności
Dzwon i wieża dwie wieże, ok. 81 m i ok. 69 m czworoboczna wieżyczka na sygnaturkę
Ochrona UNESCO 1978, Pomnik Historii 1994 rejestr zabytków A/413, 5.08.1961

Najczęściej zadawane pytania

Kto wyrzeźbił ołtarz w kościele Mariackim?

Ołtarz główny wykonał Wit Stwosz, rzeźbiarz przybyły z Norymbergi, razem ze swoim warsztatem w latach 1477-1489. Mistrz zaprojektował całość i sam wykonał najważniejsze figury. Centralna scena przedstawia Zaśnięcie Maryi wśród apostołów.

Czy wejście do kościoła Mariackiego jest płatne?

Wejście dla osób przychodzących na modlitwę jest wolne, natomiast zwiedzanie turystyczne i wejście na wieżę wymagają biletów. Ceny, godziny i zasady zmieniają się w zależności od sezonu. Przed wizytą sprawdź je na oficjalnej stronie bazyliki.

Czy kościół Mariacki jest na liście UNESCO?

Tak, jako część Historycznego Centrum Krakowa, wpisanego na listę światowego dziedzictwa UNESCO w 1978 r. Cały historyczny zespół miasta ma też od 1994 r. status Pomnika Historii. Wpis obejmuje Stare Miasto z Rynkiem Głównym, Wawel i Kazimierz.

Co widać na ołtarzu Stwosza, gdy jest zamknięty?

Po zamknięciu skrzydeł widać 12 płaskorzeźbionych kwater ze scenami z życia Maryi i Chrystusa. Wielkie figury z szafy są wtedy ukryte. Ołtarz otwiera się o stałej porze, podanej na stronie bazyliki, a w okresach pokutnych zwyczaj otwierania może wyglądać inaczej.

Czym różni się Bazylika Mariacka w Krakowie od Bazyliki Mariackiej w Gdańsku?

To dwie różne świątynie w dwóch miastach i dwóch diecezjach. Krakowska stoi przy Rynku Głównym i słynie z ołtarza Stwosza oraz hejnału. Gdańska to ogromna ceglana bazylika na Głównym Mieście. Łączy je wezwanie Wniebowzięcia NMP i gotycka forma.

Kiedy są Msze w kościele Mariackim?

Msze odprawiane są codziennie, kilka razy w ciągu dnia, ale porządek zmienia się w zależności od okresu liturgicznego i świąt. Aktualne godziny publikuje parafia na oficjalnej stronie bazyliki. Zwiedzanie turystyczne zatrzymuje się w czasie nabożeństw.

Halina Borowska - od ponad dwudziestu lat jeździ po wsiach ziemi chełmińskiej i Pomorza w poszukiwaniu drewnianych kościołów, które przetrwały wojny, pożary i kolejne remonty.

Aktualizacja: październik 2026

Źródła i literatura

  1. UNESCO World Heritage Centre: Historic Centre of Kraków, wpis 1978.
  2. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Kraków, historyczny zespół miasta, Pomnik Historii, 1994.
  3. Bazylika Mariacka w Krakowie: oficjalna strona, stan na 2026 r.
  4. Sobór Watykański II, Konstytucja o liturgii świętej Sacrosanctum Concilium, nr 122-124, 1963.
  5. Katechizm Kościoła Katolickiego, nr 2502-2503, wyd. polskie Pallottinum.
  6. Wielki słownik ortograficzny PWN, red. E. Polański, 2016.
  7. Kościół św. Barbary w Świętem, Wikipedia, dostęp październik 2026.
Halina Borowska, autorka serwisu Kościół w Świętem
Halina Borowska

Halina Borowska od ponad dwudziestu lat jeździ po wsiach ziemi chełmińskiej i Pomorza w poszukiwaniu drewnianych kościołów, które przetrwały wojny, pożary i kolejne remonty. Nie jest historyczką sztuki, przewodniczką z uprawnieniami ani osobą duchowną. Pisze jako miłośniczka lokalnej historii, która lubi wracać do źródeł: monografii dekanatu łasińskiego, katalogu parafii Diecezji Toruńskiej, artykułów naukowych o duchowieństwie regionu i dawnych zapisów parafii. Każdą datę i nazwisko sprawdza w co najmniej jednym z nich, a gdy źródła się różnią, pisze o tym wprost albo pomija niepewny szczegół. W serwisie opracowuje przewodnik po kościele św. Barbary, historię parafii i praktyczne informacje dla parafian i gości.

Articles: 38