Chrzcielnica z pelikanem w Świętem - symbolika i datowanie zabytku

Opracowanie: · aktualizacja

W tym tekście

Chrzcielnica z pelikanem w Świętem: co przedstawia zabytek?

Chrzcielnica z pelikanem w Świętem to zabytkowe wyposażenie kościoła św. Barbary w Świętem, datowane na około połowę XVIII wieku. Stoi przy północnej ścianie prezbiterium, a jej program obrazowy prowadzi od wody chrzcielnej przez przedstawienie Boga Ojca i Chrystusa Zmartwychwstałego aż po pelikana, dawny symbol ofiary Chrystusa.

Ten jeden obiekt skupia kilka ważnych wątków: sakrament chrztu, barokową ikonografię chrześcijańską oraz historię drewnianego kościoła z 1723 r. Dla osoby oglądającej wnętrze najczytelniejszy jest porządek od dołu ku górze: zbiornik na wodę, tło, baldachim i zwieńczenie.

  • Kościół św. Barbary w Świętem jest drewnianą świątynią z 1723 r., położoną w gminie Łasin w powiecie grudziądzkim.
  • Chrzcielnica pochodzi prawdopodobnie z tej samej XVIII-wiecznej fazy wyposażania wnętrza co ambona.
  • Pelikan karmiący pisklęta wieńczy pokrywę i odsyła do chrześcijańskiego obrazu Chrystusa oddającego życie za ludzi.
  • Chrystus Zmartwychwstały umieszczony na baldachimie łączy znak chrztu z nowym życiem.

Najpewniejsze dane o samym zabytku pochodzą z opisu dawnej strony parafii zachowanego z marca 2024 r. oraz z hasła o kościele św. Barbary w Świętem. Materiał nie rozstrzyga autorstwa, warsztatu ani fundatora chrzcielnicy, dlatego tych informacji nie należy dopowiadać.

Co to jest chrzcielnica?

Chrzcielnica to naczynie lub urządzenie na wodę chrzcielną, przy którym udziela się sakramentu chrztu, charakteryzujące się stałym miejscem w kościele, związkiem z liturgią chrztu oraz symbolicznym odniesieniem do nowego życia w Chrystusie. Kodeks Prawa Kanonicznego z 1983 r. wskazuje, że każdy kościół parafialny powinien mieć chrzcielnicę.

Jaką rolę ma chrzcielnica podczas chrztu?

Chrzcielnica służy do przechowywania lub podania wody używanej w zasadniczym obrzędzie chrztu: zanurzeniu albo polaniu głowy wodą przy wezwaniu Trójcy Świętej. Katechizm Kościoła Katolickiego wskazuje w nr 1213, że chrzest jest fundamentem całego życia chrześcijańskiego i bramą do innych sakramentów.

„Chrzest święty jest fundamentem całego życia chrześcijańskiego, bramą życia w Duchu.” - Katechizm Kościoła Katolickiego, nr 1213, wyd. polskie 2002

Dlatego chrzcielnica nie jest wyłącznie dawnym meblem liturgicznym. Jej forma, pokrywa i przedstawienia miały pomóc zobaczyć sens obrzędu, który dokonuje się przez wodę i słowo.

  • Woda chrzcielna jest widzialnym znakiem używanym w sakramencie chrztu.
  • Stałe miejsce chrztu porządkuje liturgię i podkreśla znaczenie sakramentu dla wspólnoty parafialnej.
  • Pokrywa chrzcielnicy chroni wnętrze naczynia i często otrzymuje dekorację symboliczną.
  • Ikonografia chrzcielnicy może łączyć wodę, śmierć Chrystusa, zmartwychwstanie i działanie Boga w Trójcy.

Jak się pisze chrzcielnica?

Poprawna forma to chrzcielnica, pisana przez „rz”, ponieważ pochodzi od czasownika „chrzcić”. Błędne zapisy „chszcielnica” i „chrzścielnica” nie odpowiadają polskiej pisowni tego wyrazu.

W tekstach o zabytkach przydaje się rozróżnienie dwóch znaczeń. Chrzcielnica oznacza konkretny obiekt, natomiast baptysterium to osobne pomieszczenie lub budowla przeznaczona do chrztu. W Świętem źródła opisują chrzcielnicę ustawioną w prezbiterium, nie osobne baptysterium.

  • „Chrzcielnica” nazywa naczynie lub urządzenie liturgiczne związane z chrztem.
  • „Chrzcić” jest czasownikiem, od którego wywodzi się poprawna pisownia rzeczownika.
  • „Baptysterium” oznacza miejsce chrztu, które może być oddzielnym wnętrzem lub budowlą.
  • „Woda chrzcielna” opisuje wodę używaną w obrzędzie, a nie każdy zbiornik z wodą w kościele.

Szersze znaczenia form i miejsc chrztu omawia osobny tekst: chrzcielnica: symbolika i miejsce w koścole.

Jak wygląda chrzcielnica w Świętem?

Chrzcielnica w kościele św. Barbary w Świętem stoi przy północnej ścianie prezbiterium i składa się ze zbiornika na wodę, tła, baldachimu oraz pokrywy zwieńczonej pelikanem. Na tle przedstawiono personifikację Boga Ojca, natomiast na baldachimie umieszczono Chrystusa Zmartwychwstałego. Opis pochodzi z dawnej galerii parafialnej z 2024 r.

Jak czytać części chrzcielnicy od dołu do góry?

Najprościej oglądać chrzcielnicę w czterech krokach: od zbiornika na wodę przez tło i baldachim aż po pelikana na pokrywie. Taki porządek nie przesądza o intencji artysty, ale pozwala uchwycić układ widoczny dla osoby stojącej we wnętrzu.

  1. Zbiornik na wodę stanowi podstawową część chrzcielnicy, ponieważ przy nim odbywa się obrzęd chrztu.
  2. Tło przy zbiorniku zawiera przedstawienie Boga Ojca, wskazane w opisie dawnej strony parafialnej.
  3. Baldachim wznosi się nad częścią z wodą i nosi figurę Chrystusa Zmartwychwstałego.
  4. Pokrywa zamyka górną część zabytku i jest zwieńczona pelikanem karmiącym pisklęta własnym ciałem.
  5. Pelikan tworzy najwyższy punkt całej kompozycji oraz najbardziej rozpoznawalny motyw chrześcijańskiej symboliki.

Nie ma bezpiecznych podstaw, by opisywać barwę, rodzaj drewna, wymiary lub stan konserwacji bez aktualnej dokumentacji. Takie detale łatwo zniekształcić, zwłaszcza gdy ogląda się obiekt wyłącznie na dawnych fotografiach.

Gdzie stoi chrzcielnica w kościele św. Barbary?

Chrzcielnica stoi przy północnej ścianie prezbiterium kościoła św. Barbary w Świętem. To lokalizacja opisana przez dawną stronę parafii w galerii poświęconej zabytkowi, zachowanej z marca 2024 r.

Prezbiterium skupia także inne ważne elementy świątyni: ołtarz główny ku czci św. Barbary, belkę tęczową z krucyfiksem oraz zakrystie przy węższym, trójbocznie zamkniętym prezbiterium. W sąsiedztwie tych obiektów chrzcielnica nie pozostaje jedynie eksponatem, lecz częścią większego języka wnętrza.

  • Północna ściana prezbiterium jest wskazanym w źródle miejscem ustawienia chrzcielnicy.
  • Prezbiterium kościoła jest węższe od nawy i zamknięte trójbocznie.
  • Ołtarz główny jest barokowy i datowany na około 1730 r.
  • Kościół w Świętem ma konstrukcję zrębową i należy do zabytków drewnianej architektury sakralnej.

Przed planowaną wizytą najlepiej sprawdzić aktualne zasady wejścia do kościoła i możliwość spokojnego obejrzenia prezbiterium na stronie parafii lub w kancelarii. Godziny nabożeństw i dostępność świątyni mogą się zmieniać.

Z kiedy pochodzi chrzcielnica w Świętem?

Chrzcielnica w Świętem pochodzi z około połowy XVIII wieku, według hasła o kościele św. Barbary w Świętem. Datowanie dobrze wpisuje ją w czas wyposażania obecnej świątyni: kościół powstał w 1723 r., ołtarz główny datowany jest na około 1730 r., a ołtarze boczne na 1753 r.

Jak datowanie chrzcielnicy łączy się z historią kościoła?

Datowanie na około połowę XVIII wieku lokuje chrzcielnicę po budowie obecnego drewnianego kościoła, ale w obrębie tej samej epoki artystycznej. Świątynię poświęcono 13 lipca 1738 r. pod wezwaniem św. Barbary, a jej wnętrze uzupełniano kolejnymi elementami wyposażenia.

Element lub wydarzenie Datowanie Znaczenie dla wnętrza
Budowa obecnego kościoła 1723 r. Powstała drewniana świątynia fundacji Wacława Kozłowskiego.
Ołtarz główny około 1730 r. Barokowy ołtarz skupiony wokół wizerunku św. Barbary.
Poświęcenie kościoła 13 lipca 1738 r. Kościół otrzymał tytuł św. Barbary.
Chrzcielnica około połowy XVIII w. Należy do XVIII-wiecznego wystroju świątyni.
Ołtarze boczne 1753 r. Stanowią późniejszy etap barokowego wyposażania wnętrza.

Chronologia nie pozwala jednak wskazać twórcy chrzcielnicy. Źródła nie podają nazwiska rzeźbiarza, pracowni ani fundatora, więc uczciwiej pozostać przy ostrożnym datowaniu.

Kto wykonał chrzcielnicę w Świętem?

Nie wiadomo, kto wykonał chrzcielnicę w Świętem, ponieważ dostępne źródła nie wskazują autora, warsztatu ani fundatora tego zabytku. Pewne jest jedynie przybliżone datowanie na około połowę XVIII wieku oraz opis jej ikonografii.

  • Autor chrzcielnicy nie jest wymieniony w dostępnej karcie faktów ani w przywołanych opisach zabytku.
  • Fundator chrzcielnicy nie został wskazany, choć fundator kościoła z 1723 r. jest znany z przekazów.
  • Warsztat wykonawczy pozostaje nieustalony bez badań konserwatorskich lub archiwalnych.
  • Ambona z około połowy XVIII wieku stanowi punkt porównawczy epoki, lecz nie dowodzi wspólnego autorstwa.

Takie luki są typowe dla wiejskich zabytków sakralnych. Brak nazwiska nie odbiera obiektowi znaczenia, ale chroni opis przed pozorną pewnością.

Co oznacza pelikan na chrzcielnicy?

Pelikan karmiący pisklęta własnym ciałem oznacza w ikonografii chrześcijańskiej Chrystusa oddającego życie za ludzi. Motyw wywodzi się z dawnej opowieści o zwierzętach znanej jako Fizjolog, a w Świętem wieńczy pokrywę chrzcielnicy datowanej na około połowę XVIII wieku, łącząc znak chrztu z ofiarą Chrystusa.

Skąd pochodzi legenda o pelikanie karmiącym pisklęta?

Legenda pochodzi z Fizjologa, starożytnego zbioru alegorycznych opowieści o zwierzętach, rozwijanego między II a IV wiekiem. W chrześcijańskiej interpretacji opowieść o pelikanie ożywiającym młode własną krwią stała się obrazem Chrystusa, nie zoologicznym opisem zachowania ptaka.

Motyw utrwalił się w sztuce sakralnej, kazaniach i pieśniach. Hymn eucharystyczny Adoro te devote, tradycyjnie przypisywany św. Tomaszowi z Akwinu, zawiera wezwanie „Pie pelicane, Iesu Domine”, czyli zwraca się do Jezusa jako do pobożnego pelikana.

„Pie pelicane, Iesu Domine” - hymn Adoro te devote, tradycyjnie przypisywany św. Tomaszowi z Akwinu, XIII w.

  • Fizjolog jest alegorycznym zbiorem opowieści o zwierzętach, a nie współczesnym podręcznikiem przyrodniczym.
  • Pelikan symbol Chrystusa wyrasta z średniowiecznego odczytania legendy o karmieniu piskląt.
  • Adoro te devote wiąże obraz pelikana szczególnie z Eucharystią.
  • Pelikan na chrzcielnicy kieruje uwagę od znaku wody ku ofierze Chrystusa.

Czy Ps 102,7 wyjaśnia eucharystyczną symbolikę pelikana?

Nie, Ps 102,7 nie jest źródłem eucharystycznej symboliki pelikana, ponieważ w Biblii Tysiąclecia obraz pelikana na pustyni wyraża osamotnienie modlącego się. Chrześcijański sens pelikana jako obrazu Chrystusa rozwinął się przede wszystkim z tradycji Fizjologa i późniejszej alegorii.

To rozróżnienie jest ważne. Ten sam ptak może pojawić się w różnych tekstach, ale sens zależy od kontekstu. Psalm mówi o doświadczeniu samotności, natomiast pelikan karmiący pisklęta na zabytku sakralnym odwołuje się do utrwalonej symboliki ofiary i życia.

  • Ps 102,7 używa obrazu pelikana na pustyni w modlitwie człowieka doświadczającego opuszczenia.
  • Fizjolog przekazuje legendę, z której rozwinęło się chrześcijańskie znaczenie pelikana.
  • Eucharystyczna symbolika odnosi pelikana do ofiary Chrystusa, nie do dosłownej treści psalmu.
  • Chrzcielnica w Świętem korzysta z języka ikonografii chrześcijańskiej, nie z ilustracji jednego wersetu biblijnego.

Bóg Ojciec i Chrystus Zmartwychwstały: jak odczytać program ikonograficzny?

Program ikonograficzny chrzcielnicy w Świętem można odczytać jako zestawienie Boga Ojca na tle, Chrystusa Zmartwychwstałego na baldachimie i pelikana na pokrywie. Jest to interpretacja oparta na układzie przedstawień oraz na chrześcijańskim znaczeniu chrztu, a nie potwierdzona wypowiedź autora zabytku.

Jak chrzest łączy śmierć Chrystusa i nowe życie?

Chrzest łączy śmierć Chrystusa i nowe życie, ponieważ List do Rzymian mówi o zanurzeniu w Jego śmierć, aby wejść na drogę nowego życia. Rz 6,3-4 stanowi podstawowy biblijny kontekst dla obecności Chrystusa Zmartwychwstałego przy chrzcielnicy.

„Zatem przez chrzest zanurzający nas w śmierć zostaliśmy razem z Nim pogrzebani po to, abyśmy i my wkroczyli w nowe życie.” - Pismo Święte, Rz 6,4, Biblia Tysiąclecia, wyd. V, 2000

Na chrzcielnicy w Świętem szczególnie czytelne jest następstwo znaczeń: woda chrzcielna, znak ofiary Chrystusa pod postacią pelikana oraz figura Zmartwychwstałego. Nie trzeba jednak zamieniać tej interpretacji w pewnik o zamiarze XVIII-wiecznego twórcy.

  • Rz 6,3-4 wiąże chrzest z udziałem w śmierci i zmartwychwstaniu Chrystusa.
  • J 3,5 mówi o narodzeniu z wody i Ducha jako warunku wejścia do królestwa Bożego.
  • Chrystus Zmartwychwstały na baldachimie kieruje spojrzenie ku nowemu życiu.
  • Pelikan przypomina o ofierze Chrystusa, z którą tradycja łączy zbawczy sens sakramentu.

Co mówi Katechizm o zasadniczym obrzędzie chrztu?

Katechizm Kościoła Katolickiego w nr 1239 wskazuje, że zasadniczy obrzęd chrztu polega na zanurzeniu w wodzie albo polaniu nią głowy przy wezwaniu Trójcy Świętej. Ta formuła wyjaśnia, dlaczego chrzcielnica i woda pozostają centrum wizualnego programu zabytku.

Osoba patrząca na przedstawienie Boga Ojca, Syna i motyw ofiary Chrystusa może odczytać całość jako obraz wiary przekazywanej w liturgii. To skojarzenie współgra z nauką Kościoła, lecz nie zastępuje konkretnego obrzędu sprawowanego przez uprawnionego szafarza.

  • Bóg Ojciec został przedstawiony na tle chrzcielnicy według opisu dawnej strony parafii.
  • Syn Boży pojawia się jako Chrystus Zmartwychwstały na baldachimie.
  • Woda chrzcielna jest materią sakramentalnego znaku opisanego w KKK 1239.
  • Wezwanie Trójcy Świętej należy do zasadniczej formy chrztu według nauczania Kościoła.

Dlaczego chrzcielnica stoi w prezbiterium?

Chrzcielnica w Świętem stoi w prezbiterium przy północnej ścianie, choć w wielu kościołach chrzcielnice ustawiano bliżej wejścia jako znak wejścia do wspólnoty Kościoła. Źródła opisują jej obecne miejsce, ale nie podają informacji, czy zabytkowy obiekt kiedykolwiek przenoszono.

Gdzie zwykle umieszczano chrzcielnice w kościołach?

Chrzcielnice często umieszczano przy wejściu, w nawie lub w osobnym baptysterium, ponieważ chrzest rozumiano jako wejście w życie Kościoła. Układ wnętrz bywał jednak różny i zależał od epoki, architektury oraz lokalnej praktyki liturgicznej.

W Świętem nie należy budować historii przenosin bez dokumentu. Można jedynie stwierdzić, że zachowany opis lokalizuje chrzcielnicę w prezbiterium, obok innych XVIII-wiecznych elementów wyposażenia.

  • Chrzcielnica przy wejściu symbolicznie nawiązuje do wejścia do wspólnoty wierzących.
  • Baptysterium jest osobnym miejscem chrztu spotykanym zwłaszcza przy większych świątyniach.
  • Prezbiterium w Świętem jest udokumentowanym miejscem obecnego ustawienia zabytku.
  • Historia przenosin nie może być przyjmowana bez źródła archiwalnego lub konserwatorskiego.

Czy można ochrzcić dziecko w zabytkowej chrzcielnicy w Świętem?

To zależy od decyzji parafii i aktualnych warunków liturgicznych, dlatego termin, dokumenty oraz miejsce obrzędu należy ustalić bezpośrednio w kancelarii własnej parafii. Sam fakt, że chrzcielnica jest zabytkowa, nie przesądza ani o jej bieżącym użyciu, ani o sposobie organizacji chrztu.

W sprawach sakramentów nie należy opierać się na dawnych ogłoszeniach ani nieoficjalnych relacjach. Kodeks Prawa Kanonicznego określa zasady ogólne, ale szczegóły duszpasterskie ustala parafia, która ma sprawować obrzęd.

  1. Kontakt z kancelarią parafialną pozwala ustalić aktualny termin chrztu i wymagane przygotowanie.
  2. Ustalenie miejsca obrzędu należy do parafii, która odpowiada za przebieg liturgii.
  3. Dokumenty rodziców i chrzestnych warto omówić wyłącznie z właściwą kancelarią.
  4. Zabytek liturgiczny może podlegać ochronie konserwatorskiej, co wpływa na sposób jego użytkowania.

Chrzcielnica w Świętem na tle innych zabytków wnętrza

Chrzcielnica z około połowy XVIII wieku jest jednym z kilku zachowanych elementów historycznego wnętrza kościoła św. Barbary w Świętem. Jej wartość polega nie tylko na motywie pelikana, lecz także na związku z barokowym ołtarzem głównym, amboną, konfesjonałami i ołtarzami bocznymi z 1753 r.

Jak chrzcielnica łączy się z ołtarzami i amboną?

Chrzcielnica należy do tej samej szerokiej epoki co ambona datowana na około połowę XVIII wieku, a jej obecność można oglądać w relacji do ołtarzy. Ołtarz główny poświęcono św. Barbarze, a dwa ołtarze boczne reprezentują styl regencji i datowane są na 1753 r.

Dobrą trasą oglądania wnętrza jest najpierw chrzcielnica, potem ołtarz główny oraz ołtarze boczne. Takie przejście pozwala zauważyć, że poszczególne obiekty mówią różnymi językami, ale razem tworzą XVIII-wieczną opowieść o sakramentach, świętych i kulcie.

  • Ołtarz główny zawiera obraz patronki świątyni, św. Barbary, oraz figury św. Stanisława i św. Wojciecha.
  • Ołtarz Najświętszego Serca Pana Jezusa znajduje się po stronie południowej, czyli stronie lekcji.
  • Ołtarz Matki Bożej Szkaplerznej znajduje się po stronie północnej, czyli stronie Ewangelii.
  • Ambona datowana jest na około połowę XVIII wieku, podobnie jak chrzcielnica.
  • Rokokowe ławy kolatorskie i konfesjonały pochodzą z drugiej połowy XVIII wieku.

Więcej o sąsiednich obiektach wyjaśniają teksty: kościół św. Barbary w Świętem z 1723 r., wyposażenie kościoła w Świętem oraz obraz św. Barbary w ołtarzu głównym.

Na co patrzeć podczas oglądania chrzcielnicy?

Podczas oglądania chrzcielnicy najlepiej zacząć od jej miejsca przy północnej ścianie prezbiterium, a następnie odczytywać elementy od zbiornika do zwieńczenia. Nie trzeba znać wszystkich terminów historii sztuki, aby dostrzec, że pelikan, Bóg Ojciec i Chrystus Zmartwychwstały tworzą przemyślaną sekwencję znaków.

  • Położenie zabytku przy północnej ścianie prezbiterium pomaga odnaleźć chrzcielnicę bez zgadywania.
  • Zbiornik na wodę przypomina o praktycznym i sakramentalnym celu chrzcielnicy.
  • Pelikan na pokrywie jest znakiem najłatwiejszym do rozpoznania z większej odległości.
  • Postać Boga Ojca znajduje się na tle, co wymaga spokojniejszego spojrzenia na środkową część obiektu.
  • Chrystus Zmartwychwstały na baldachimie zamyka pionowy układ przedstawień.

Przy dalszym zwiedzaniu można przejść do ołtarza Najświętszego Serca Pana Jezusa. Taka kolejność pozwala zobaczyć chrzcielnicę jako część wnętrza, a nie oderwany detal.

Najczęściej zadawane pytania

Czy każdy kościół musi mieć chrzcielnicę?

Każdy kościół parafialny powinien mieć chrzcielnicę zgodnie z Kodeksem Prawa Kanonicznego, kan. 858 §1. Przepis dotyczy kościołów parafialnych, a konkretne rozwiązania architektoniczne i liturgiczne mogą się różnić.

Czym jest baldachim na chrzcielnicy?

Baldachim to osłaniająca lub dekoracyjna część umieszczona nad zbiornikiem chrzcielnicy. W Świętem na baldachimie znajduje się przedstawienie Chrystusa Zmartwychwstałego, zgodnie z opisem dawnej strony parafialnej z 2024 r.

Czy pelikan jest symbolem chrztu?

Pelikan jest przede wszystkim symbolem Chrystusa oddającego życie oraz motywem związanym z Eucharystią. Na chrzcielnicy może też pomagać odczytać chrzest w świetle ofiary i zmartwychwstania Chrystusa, o których mówi Rz 6,3-4.

Czy pelikan na chrzcielnicy przedstawia prawdziwe zachowanie ptaka?

Nie, przedstawienie karmienia piskląt własną krwią wynika z dawnej legendy znanej z Fizjologa, a nie z nowoczesnej wiedzy przyrodniczej. W sztuce chrześcijańskiej legenda otrzymała znaczenie symboliczne odnoszone do Chrystusa.

Dlaczego chrzcielnica bywa przykryta pokrywą?

Pokrywa chroni wnętrze chrzcielnicy i zarazem tworzy miejsce dla dekoracji religijnej. W Świętem jej zwieńczenie z pelikanem jest ważną częścią całego programu ikonograficznego zabytku.

Czy można fotografować chrzcielnicę w Świętem?

Zasady fotografowania najlepiej ustalić na miejscu z osobą odpowiedzialną za kościół, zwłaszcza podczas nabożeństw. Zdjęcia z dawnej strony parafialnej mają wskazane prawa autorskie, więc nie należy ich kopiować ani publikować bez zgody autorki.

Halina Borowska - od ponad dwudziestu lat jeździ po wsiach ziemi chełmińskiej i Pomorza, szukając drewnianych kościołów, które przetrwały wojny, pożary i remonty.

Aktualizacja: październik 2026

Źródła i literatura

  1. Wikipedia: Kościół św. Barbary w Świętem, dostęp i weryfikacja w karcie faktów: 27 października 2026.
  2. Dawna strona parafia-w-swietem.pl, galeria „Chrzcielnica”, zachowana w Wayback Machine, marzec 2024.
  3. Katechizm Kościoła Katolickiego, nr 1213 i 1239, wydanie polskie II poprawione, Pallottinum, 2002.
  4. Kodeks Prawa Kanonicznego, kan. 858 §1, 1983.
  5. Biblia Tysiąclecia, wydanie V, Pallottinum, 2000: J 3,5; Rz 6,3-4; Ps 102,7.
  6. Zdjęcie wyróżniające: Krzyo, CC BY-SA 3.0 pl, Wikimedia Commons, strona pliku.
Halina Borowska, autorka serwisu Kościół w Świętem
Halina Borowska

Halina Borowska od ponad dwudziestu lat jeździ po wsiach ziemi chełmińskiej i Pomorza w poszukiwaniu drewnianych kościołów, które przetrwały wojny, pożary i kolejne remonty. Nie jest historyczką sztuki, przewodniczką z uprawnieniami ani osobą duchowną. Pisze jako miłośniczka lokalnej historii, która lubi wracać do źródeł: monografii dekanatu łasińskiego, katalogu parafii Diecezji Toruńskiej, artykułów naukowych o duchowieństwie regionu i dawnych zapisów parafii. Każdą datę i nazwisko sprawdza w co najmniej jednym z nich, a gdy źródła się różnią, pisze o tym wprost albo pomija niepewny szczegół. W serwisie opracowuje przewodnik po kościele św. Barbary, historię parafii i praktyczne informacje dla parafian i gości.

Articles: 85